Auteur: Anna

Er is een Arabische transformatieprinses bij ons te gast
(lees verder).

Lees verder

Ik kwam deze foto tegen: dochters in de woestijn, gefotografeerd door Ilco. Jaren geleden natuurlijk, maar ik was opnieuw geraakt. Drie zussen, samen op weg, het heeft iets onvoorwaardelijks (lees verder).

Lees verder

Ik weet nog hoe bijzonder het vroeger was. Hoe je ernaar uitkeek en het koesterde en wekenlang voorbereidde. Een nieuw gezinslid! (lees verder)

Lees verder

‘Je gaat toch niet wéér beginnen?’ zegt Ilco als ik wil gaan opsommen welke voorstellingen en feestjes ik deze maand niet meemaak in Nederland. ‘Volgend jaar woon je daar weer en kan je alles en alles zien.’ (lees verder)

Lees verder

Er loopt hier allemaal muziek door het huis (lees verder).

Lees verder

‘Wat was dat een lelijke kunst.’ Ik was er al bang voor maar Marije ging vol goeie moed galeries uitchecken in Granada (lees verder).

Lees verder

Iktsuarpok! (lees verder)

Lees verder

‘Dat je er wel om kunt huilen. Om die jonge sla.’ Stuntelend sta ik in de Spaanse groentewinkel het gedicht van Rutger Kopland uit te leggen. Ik hoor mezelf maar door ratelen en ben erg blij dat mijn dochters er niet bij zijn, wat zouden ze zich diep voor mij schamen. (lees verder)

Lees verder

Club de Malas Madres (club van slechte moeders), zo heet een nieuwe beweging in Spanje. En o wat herken ik mezelf erin. Hup, uit de comfortzone met die kids! (lees verder)

Lees verder

Het is het eerste wat ik ‘s ochtends aandoe en het laatste wat ‘s avonds uitgaat. (lees verder)

Lees verder