Anna van Praag

Zou je mij het verhuis-token kunnen mailen dan verhuis ik het domein naar ons toe en zit alles van Anna bij ons.’ Dat vroeg mijn ene internetman aan de andere, in een mail. Dat was nadat ik hem weer eens hysterisch had geappt omdat er problemen waren met het plaatsen van mijn blog, iets met een ip-adres, geloof ik. Jullie merkten daar niks van, maar het vorige blog heb ik langs een enorme omweg letter voor letter moeten typen via de telefoon, met een verhit brein.

Een kleine 100 recepten voor soep en vooral taart schud ik deze maanden uit mijn mouw. Samen met de blogjes komen ze in het dinsdagdinerboek

Wat ik niet vertelde over deze zomer.

Misschien komt de wolf vannacht.

Stadshippies, ik hou ervan. Misschien omdat ik het zelf ben geweest.

Dat je altijd denkt van tevoren: moet ik het wel doen?

In een mini universum woon ik met al mijn kinderen in een heksenhuisje.

‘De zomer is wreed.’ Dat zei een vriendin. Ze bedoelde… ik weet eigenlijk niet precies wat ze bedoelde, ondermeer dat er altijd veel mensen doodgaan in de zomer – maar ik snapte haar meteen.

Als ik synesthesie had, zou het woord ‘Dunya’ geel zijn in mijn hoofd. Zonnegeel, warm, wijd.

‘Hoezo kus je per ongeluk iemand? Je viel om en botste toevallig tegen zijn gezicht aan?’