Complimentjes, soms ben ik er dol op.
(lees verder)
Categorie: Verhalen van een Amsterdams leven
Daar gaat mijn dochter van twaalf door de douane. Zonder mij.
(lees verder)
Gewoon dat die kat er is. Elke ochtend als ik beneden kom.
(lees verder)
De wilde frisheid
Het stormt nogal in mijn hoofd, ik kan alleen maar flarden schrijven.
(lees verder)
Zo dochter
De leuke American guy voelt zich misselijk. Hij vlucht de wc in en de cobra, die nog niet zo lang geleden zijn mond in is gegleden, zoekt nu een bloederige uitweg via zijn oog.
(lees verder)
Onbestemd
Een boot met matrozen in de mast, helemaal uit Mexico! We rennen het huis uit naar het water, maar ze brengen mijn liefje niet mee.
(lees verder)
Still
Een beetje laat, maar ik zag eindelijk de film waar ik al een jaar doodsbang voor was. Samen met mijn dochter en deels met mijn handen tegen mijn oren (eng! naar!)
(lees verder)
Waiting to exhale
Elke donderdag. Dan bak ik geen taarten en serveer geen lunches, dan fiets ik zodra de kinderen naar school zijn weg over de grachten, naar het mooiste huis van Amsterdam. Ik open de deur met een gouden sleutel. (lees verder)
Lees verderMeisje/moeder
‘Is dit jurkje niet te kort, ik bedoel, is het niet te…?’ ‘Meisjesachtig?’ maakt de verkoopster mijn zin af. Dat was niet wat ik wilde zeggen.
(lees verder)
Regenboog
Het was denk ik bij het lied Paradise. Dat alles klopte, en we opstegen naar een hogere frequentie. Met zijn tienduizenden.
(lees verder)