Categorie: Verhalen van een Amsterdams leven

‘Ik ben niet zo jaloers aangelegd,’ zei een vriendin.

Lees verder

Ik ben een god in ’t diepst van mijn gedachten,
maar in de bibliotheek een volontair
die hunk’rend op een baantje zit te wachten
en boeken uitleent met een zeker air.

Lees verder

Hoe dol ik ook ben op Martin Bril, het woord ‘rokjesdag’ krijg ik niet meer lekker mijn strot uit. Te male gaze, denk ik. Maar er is wel iets anders.

Lees verder

Van mijn lief kreeg kreeg ik een tijdcapsule cadeau.

Lees verder

Ja! Dus zo voelt het om 59 te zijn.

Lees verder

Ook dit is topsport.

Lees verder

Zelfs gewoon op straat stond een dapper blauwbekkend meisje bloemen  te verkopen. Dat was op zich lief en vooral de expats waren blij (ze was zelf ook expat). Maar verder vind ik Valentijnsdag een beetje de olifant in porseleinkast.

Lees verder

‘Tof?’ zei een van de kinderen met een vies gezicht. ‘Tof? Dat woord gebruik ik alleen ironisch, als in: tof idee – not.’

Lees verder

‘We gaan gewoon weer even back to normal,’ zei J.

Lees verder

‘Sorry,’ zei J en terwijl hij het zei was hij al omgedraaid, ‘ik moet even terug naar die man met zijn jam.’

Lees verder