Auteur: Anna

Ik zit op het vliegveld van Malaga en ik voel me mooi want ik heb nieuwe laarsjes aan (lees verder).

Lees verder

‘Mam, ik wou dat ik in Thule woonde.’ Ha gelukkig, ze weten het nog: waar het wél veilig is (lees verder).

Lees verder

Je hebt mijn leven veranderd, zoals geen enkele andere schrijver. En nu het ongelooflijke is gebeurd dat je dood bent, wil ik een paar woorden planten bij je graf. (lees verder)

Lees verder

Ze stuurt me een paar berichtjes. ‘Lieve Anna en jouw Angels. Dat wilde ik zó graag een keer opschrijven.’ (lees verder)

Lees verder

Ik zou wel een prinses willen zijn en dat ik nooit boodschappen hoefde te doen. Van sommige winkels moet ik bijna huilen. (lees verder)

Lees verder

In de beslotenheid van de Spaanse schoolbus heerst het recht van de sterkste. Van willekeur en intimidatie. Daar regeert het buswijf – met volle steun van alle ouders (lees verder).

Lees verder

Wintertenen, loopneuzen, regen die tegen de ramen slaat. ‘Ik dacht dat in Spanje de zon altijd scheen,’ schrijft een collega. (lees verder)

Lees verder

Mama, als wij met zijn tweetjes samen zijn, weet je wat ik dan het allerliefste wil?’ (lees verder)

Lees verder

En ik was nog wel de laatste kluizenaar zonder (lees verder)

Lees verder

5 kilo sinaasappels, een kistje aardbeien, 3 kilo tuinbonen, 24 eieren, een hele kip in kwarten… Vriendin J gaat steeds geschrokkener kijken. ‘Daar doe ik thuis meer dan een week mee. ‘
Het zijn de boodschappen voor een dag of twee, drie. (lees verder)

Lees verder