Categorie: Verhalen van een Amsterdams leven

‘Maar pap, hoe wil jij doodgaan?’ vraag ik. Je kunt je er maar beter op voorbereiden. (lees verder)

Lees verder

Maar we kunnen er toch niet zomaar mee ophouden? (lees verder)

Lees verder

Ouroboros. Ik wil hem. Al jaren en nu helemaal. (lees verder)

Lees verder

Toen ik wegfietste uit Vlissingen lag er een dode spreeuw midden op de weg. (lees verder)

Lees verder

De beste remedie tegen de vergankelijkheid is je huis schilderen. (lees verder)

Lees verder

Rouw gaat van de hak op de tak. (lees verder)

Lees verder

Het is nog steeds Kinderboekenweek. Ik heb het nog nooit zo rustig gehad begin oktober. (lees verder)

Lees verder

Ik ga vandaag, na de begrafenis, een goede fles wijn kopen. (lees verder)

Lees verder

‘De doden gaan altijd per drie,’ zegt de vrouw van de bakker. (lees verder)

Lees verder

‘En wat zei jij toen?’ vraagt de dochter. (lees verder)

Lees verder