Categorie: Verhalen van een Amsterdams leven

‘Willekeurige voorbijgangers gaan je koffie brengen,’ beloofde mijn voorganger, ‘en oliebollen, wacht maar af. Gewoon lief lachen.’

Lees verder

Eindelijk kan ik het van de daken schreeuwen. (lees verder)

Lees verder

In vijf jaar kan er veel veranderen.(lees verder)

Lees verder

Het was zomer. Er was Corona. Ergens rende een roedel verhitte kinderen door een verlaten school. (lees verder)

Lees verder

Facebook geeft me een herinnering terug: Pippi Langkous is dood.(lees verder)

Lees verder

Soms gaan de dingen zo abrupt.

Lees verder

Het heeft niks met pieten te maken. Of met cadeautjes krijgen.

Lees verder

Is dit nou juist een fijne tijd of is het nog erger dan anders voor de mensen met smetvrees? (lees verder)

Lees verder

Ik bezuinig dus op bloemen. Als je in de binnenstad van Amsterdam wilt wonen en je bent geen expat, moet je nou eenmaal keuzes maken.

Lees verder

Ik ga helemaal niet vaak uit eten, maar ineens moest en zou ik naar een restaurant.

Lees verder