Mijn geestesoog is verschrikkelijk. Hoeveel keer ik mezelf al niet van de trap heb zien vallen, als ik loop te manoeuvreren met teveel tassen en op hakjes.
(lees verder)
Categorie: Verhalen van een Amsterdams leven
Van ’s ochtends vroeg tot diep in de avond, vraag maar aan mijn dochter. (lees verder)
Lees verderYou wait, little girl, on an empty stage
For fate to turn the light on
Your life, little girl, is an empty page
That men will want to write on
(lees verder)
Graf en urn
Mijn moeder wilde een graf op Texel. Maar ze komt in een urn in Driehuis. (lees verder)
Lees verderTexel 2020. (lees verder)
Lees verderDraaiduizelig
De wereld draait. Heel letterlijk. (lees verder)
Lees verderIk was een beetje dronken en ik schreef iets op, waarvan ik dacht dat het een prachtig begin zou zijn voor een blog – of misschien zelfs een kort verhaal.
De volgende dag las ik het terug. (lees verder)
Zomerschool
Log als een kudde olifanten denderen de toeristen door Amsterdam. (lees verder)
Lees verderEr is hier tegenover zo’n winkeltje met rustieke spreuken op houten paneeltjes. (lees verder)
Lees verderZeeuws licht
Duizelingwekkend moe. (lees verder)
Lees verder