Anna van Praag

Ik moest een galajurk. (lees verder)

Ik ging heel gewichtig in gesprek met een financieel adviseur. Het was snel afgelopen.  (lees verder)

Boswachters. Zeebonken. Strandjutters. Qua stoere natuurmannen ben je op de Wadden wel aan het goede adres. (lees verder)

Kampvuurliedjes zingen op een verlaten strand bij het vallen van de avond. Met de boswachter de duinen in. Stoer uitgaan in de lokale disco. Bleekjes weer aan het ontbijt aan de lange tafel. Allemaal tegelijk op de telefoon – maar dan ook weer urenlang spelletjes doen of bloemen plukken in de zelfpluktuin. Stargazing.  (lees verder)

Met brandnetel, fenegriek, jong of oud of met pesto. ‘Welk kaasje vindt u zelf het lekkerste?’ vraag ik in de boerderijwinkel.
‘Dat zeg ik niet,’ zegt de oude boerin resoluut.  (lees verder)

Lieve Dunya,

Onze liefste poes begon heel hard te grommen toen ze bij de dierenarts binnenkwam en ik onderdrukte de neiging om als een irritante moeder te zeggen: ‘Dat doet ze anders nooit.’ (lees verder)

Eind deze maand is het drie jaar geleden dat ik ging eten met een oude bekende. (lees verder)

‘Kijk,’ zeg ik tegen Dunya. ‘In dat huis woonde ik toen ik zo oud was als jij.’  (lees verder)

Ik heb nogal iets aangericht in een jong gezin. (lees verder)