Joep is dood.
Dat zegt jullie natuurlijk niets. Ik denk dat er weinig mensen om hem treuren, misschien wel niemand.
Zwembadpas
Joep was de boze buurman van J zijn vorige huis. De buurman waardoor wij altijd zeiden als we vrienden uitlieten: ‘Heel stil doen op de trap, anders ontploft hij.’
Joep en J woonden in mijn ogen al eindeloos lang aan diezelfde trap. Er was een lange historie van uitbarstingen van Joep, J was de enige uit het trappenhuis die nog redelijk contact met hem had – maar J is dan ook aardig geboren.
Misschien was Joep ook wel aardig geboren, ooit was hij natuurlijk een baby, iemands zoon. Hij had zelf kind noch kraai en ook een enge ziekte waardoor hij woeste bewegingen maakte de hele tijd. J probeerde nog wel eens gezamenlijke projecten met hem zoals het trappenhuis schoonmaken. Joep deed dan nooit wat hij zou doen, maar hij bedankte J altijd uitbundig. Zijn eigen huisje hield hij wel heel netjes. En Joep belde. Dwars door alles heen kwam er dan weer zo’n telefoontje bij J: over wat de woningbouw hem nou weer geflikt had, of zoiets. Joep was altijd achterdochtig, maar misschien was dat ook zijn ziekte.
Toen het hele pand grondig gerenoveerd werd, verhuisden alle bewoners. De laatste tijd woonde Joep om de hoek bij J, gelukkig voor hem op de begane grond. Maar wel heel sneu: pal voor zijn raam van die vuilcontainers, altijd enorm veel zooi. De gordijnen waren vaak dicht. J maakte nog wel eens een praatje als hij hem toevallig zag zitten. Ikzelf kwam Joep een keer tegen op straat, woest zwaaiend met zijn armen, hoepeltjekrom. Een karikatuur van de zwembadpas. Omdat ik alle voorbijgangers snel zag oversteken, hield ik Joep staande en vroeg hoe het ging. Hij keek me kwaad aan en begon een verhaal over een complot van de woningbouwvereniging.
Laatst waren er ineens politie en ambulance bij Joep voor de deur. Reanimatie. J begon te bellen en hoorde uiteindelijk van de man van de woningbouwvereniging dat Joep was overleden. “Een markante man met af en toe een opstandige grote mond maar een klein hartje.”
Daarna probeerde J uit te zoeken wanneer de uitvaart was en hij werd gisteren teruggebeld door de gemeente: hij mocht de datum zeggen. Er was inderdaad verder niemand.
Als je me voor de blogjes op een kopje koffie wilt trakteren: https://petjeaf.com/annavanpraag (niet schrikken van het woord abonnement, het kan gewoon eenmalig).
