Saunahorror

Toen ik mijn vriendin naakt en gillend voorbij zag rennen, niet eens met een handdoek om, wist ik dat het goed mis was.

En het was zo geweldig begonnen. Met twee vriendinnen naar een hippe randstedelijke spa, zoals hippe randstedelijke vriendinnen doen. Het was ook nog een verjaardagscadeau.

Kokertje

Het was er rustig, dat was het eerste dat opviel. Misschien het Lowlandseffect: elk jaar duurder totdat je er op een gegeven moment maar vanaf ziet, niet meer te doen. We waren in ieder geval geen van drieën recent nog in deze spa geweest.
Maar de rust was fijn, we konden lekker zachtjes kletsen in de diverse sauna’s, eentje had zelfs een haardvuur. Pas toen er een jong stel binnenkwam hielden we netjes onze mond. Want zo is de saunacode. Toch? Iets met sereniteit. Met hygiëne boven alles. En stilte dus.
Daarom viel het nogal op dat er een groepje luidruchtige jongens aan kwam zetten. Ze zwiepten met veel misbaar de deur van onze sauna open, duidelijk aangeschoten. En, misschien vanwege die saunacode, zagen wij pas in vertraging wat er eigenlijk gebeurde. Dat de voorste jongen (man? denk student), alvorens naar binnen te stappen, een paar wild trekkende bewegingen maakte, en toen niet alleen lallend maar ook ongehandoekt en in vol ornaat binnenkwam. Zoals mijn ene vriendin later zei: ‘Ik dacht eerst nog dat hij een of ander vrolijk kokertje in zijn hand had.’
Toen we zagen wat de koker eigenlijk was, stonden we onmiddellijk op en verlieten de ruimte, op de voet gevolgd door het jonge stel.
Dat was op zich al MeToo-winst, vroeger zouden we waarschijnlijk zijn blijven zitten, besmuikt een andere kant op kijkend. Maar eenmaal buiten werden we meer en meer verontwaardigd en liepen door naar de saunaleiding. Allerliefste mensen die meteen met de jongens gingen praten, uiteindelijk gingen zij weg, al ‘herkenden zij zich er niet in’, in onze klacht. ‘Ze waren dronken,’ zei de saunajongen verontschuldigend.

Een heel groot beest

Nog lichtelijk onthutst gingen we douchen. ‘Kijk nou,’ riep ineens de ene vriendin, ‘er is daar een heel groot beest.’ We renden de douche uit, er was inderdaad een beest zo groot als mijn kat, net om de hoek, bij de infraroodruimte. Een egel, een mol? Maar die staart dan? Zo raar om zoiets te zien middenin de spa.
Terwijl wij toch maar weer gingen douchen, kwam de andere vriendin vanaf de wc en ze gluurde om de hoek. Iemand riep: ‘Een rat! Een enorme giant rat.’ Muskusrat? Beverrat? Toen ik opkeek zag ik diezelfde vriendin dus gillend voorbijstormen naar de kleedkamers. Verbijsterd volgden wij haar, ik had de shampoo nog in mijn haar.

Eenmaal thuis zat er een nieuw mailtje in mijn postvak. ’Wat fijn dat je onze spa hebt bezocht! We hopen dat je een ontspannen en plezierige tijd bij ons hebt gehad en kijken ernaar uit je binnenkort weer te mogen verwelkomen voor een ontspannen bezoek!

(foto: zelfde vriendinnen, ander moment)

Als je me voor de blogjes op een kopje koffie wilt trakteren: https://petjeaf.com/annavanpraag (niet schrikken van het woord abonnement, het kan gewoon eenmalig).