Gat naar de hemel

Wat in hemelsnaam is hier gebeurd?

Dit is mijn huis. Met een gat in het plafond.

Meteoriet

Stel dat je thuiskomt van de zoveelste dag scholenbezoek. Weer fietsen door die koude wind.
Wind? Is het wind? Heeft die een gat in het dak geblazen? Hoe werkt dat, is dit een VVE-kwestie? En wat als het gaat regenen?
Al die kinderen die tegen mij zeggen dat ik een boek moet schrijven over de Derde Wereldoorlog – niet één keer, maar meerdere keren op een dag. Is het gek dat ik bij dit beeld eerst denk aan iets van een aanslag? Een meteoriet?
Mijn brein is roestig, ik moet de hele tijd mijn kop erbij houden: deze trein, deze overstap, vandaag naar het oosten, morgen naar het zuiden, niet vergeten brood mee te nemen, mijn telefoon van de oplader halen en als de band van mijn fiets maar niet lek of, zoals laatst, iemand zijn fiets per ongeluk vastgemaakt aan de mijne, ik kon geen kant op. Van de schrik dat ik zo vroeg op moest helemaal vergeten de wekker te zetten, gelukkig sowieso wakker want bang om te verslapen. Tsjonge. Word ik hier te oud voor of is het juist een goede mentale training? En is dat gat dan misschien gewoon een droombeeld, een hallucinatie?

Mijn dochter kwam ook nog langs, het was immers dinsdag. Zij en AI zijn goede vrienden. En nu ga ik eerst snel weer op pad. 1 april, ze verwachten me in Venray.