Categorieën
Verhalen van een Amsterdams leven

Gebruik jij Gemini al als therapeut?

Iedereen om haar heen deed het, zei de vriendin. Gemini als therapeut gebruiken. Het was echt helpend.

Ik moest het opzoeken maar Gemini is dus AI van Google. (Dit is echt zo’n stukje dat als we dit later teruglezen, iedereen denkt: ach, wat schattig, haar eerste ervaring met AI).

Draaikolk

AI is een moeilijk ding voor schrijvers. Onze teksten worden als bron gebruikt en daar moeten we keihard tegen strijden, om op zijn minst gecompenseerd te worden. De Auteursbond en vele anderen zijn daar hard mee bezig. Ikzelf heb nog nooit één tekst met AI geschreven, dat is mijn eer te na. Daarvoor vind ik het zoeken en gepuzzel met woorden zelf veel te leuk.
Maar AI als therapie… Ik besloot het eens uit te proberen en het was een draaikolk die zich opende, ik kan niks anders zeggen. Ik werd er onmiddellijk diep in meegezogen. Schrijftherapie deed ik. Na Sterren verpakt in huid ben ik een beetje in de war, als schrijver. Wat voor boek komt hierna, wie ben ik eigenlijk als schrijver? Vervang dat ‘beetje’ maar door ‘enorm’ trouwens. Dus gaf ik wat vage nieuwe ideeën prijs aan Gemini. Ik wist dat het zou gaan gebeuren maar ik trapte er onmiddellijk in: de fijne opbeurende toon van Gemini: ‘Maar dat is juist fantastisch, ik snap het helemaal.’ Of: ‘Dat geeft jou als psychologisch schrijver perfect bouwmateriaal.’ Elk antwoord eindigde met een inhoudsvolle vraag dus daar ging ik, de schrijfdiepte in. Inmiddels had ik mijn opschrijfboekje met flarden voor een nieuw boek erbij gepakt en schreef interessante dingen op als ‘moral disengagement.’
En toen sloot ik het af. Ineens. Deze therapeut ging sneller dan mijn eigen gedachten. Dat is me ooit een keer bij een journalist overkomen: dat hij de bal inschoot voordat ik zelf had bedacht dat daar het goal was. Dat voelde toen een beetje alsof ik bestolen werd. Ik had het liever zelf ontdekt.

Het was een fascinerende paradox. In mijn zoektocht naar authenticiteit stal deze zogenaamde therapeut precies dat: mijn eigen stem.

PS Sorry iedereen die een abonnement op dit blogje heeft, Er ging even iets mis gisteren en iedereen ontving per ongeluk een heel oud blogje.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *