In een mini universum woon ik met al mijn kinderen in een heksenhuisje.
We eten samen, slapen samen, en als het donker wordt doen we spelletjes. Het zijn er zes op dit moment, waarvan twee schoonzonen. Op dat woord, schoonzoon, ben ik aan het oefenen. Maar de een gaat bijna trouwen en de ander gaat bijna samenwonen (met de andere dochter).
Oesters steken
Er schuiven dingen op. Dit zijn volwassen mensen, ze hebben mij niet nodig. Als ik me even omdraai hebben ze de keuken schoongemaakt, netter dan ik het zelf zou kunnen. Ze plannen hun eigen dag, de een gaat paardrijden, de ander biertjes drinken op het strand, de derde en de vierde willen oesters gaan steken. Ik loop er vrolijk doorheen. Met boodschappen, versgeplukte bramen, nog wat eieren om te bakken.
Misschien ben ik eigenlijk wel een lieve Vrouw Holle, ik vang ze elk jaar een weekje in de put met de gouden appeltjes en de geurige broodjes. Het is een hele drukte, een behoorlijk gesjouw en de nachten zijn een beetje kort. Maar over een paar dagen zijn ze alweer vertrokken, dan trek ik de deur dicht, als laatste, en fiets ik kinderloos weg van dit eiland.
Maar nu nog niet. Nu zijn ze nog hier. En het is zomer, zo zomer.
2 reacties op “Met de gouden appeltjes en de geurige broodjes”
Dag Anna, ik wens je een fijne tijd op ons mooie eiland. Net toen ik je blog zat te lezen , kwam de post met ‘Sterren verpakt in huid’ . Toevallig toch ?
Ja ook ik heb lieve, leuke dochters.
Vergeet niet naar de Wolkathedraal in Oosterend te gaan . Als je geluk hebt is Ericka er , dan zingt ze voor je. Lieve groet,
Nou ja zeg ik zie dit nu pas. En ik was in Oosterend, bij de leuke Angelica. Ben ik die kathedraal helemaal vergeten! Daarentegen was het licht onaards prachtig die namiddag.