Laatst ging de vaste telefoon.
Eigenlijk belt alleen mijn vader me op dat nummer. Of J, heel soms, als hij me zoekt.
Koevoet
Maar nu was het de politie Amstelland. Dat er die nacht iemand met een koevoet was gesignaleerd bij mijn voordeur. Met een foto van mijn huis op zijn telefoon. Mijn eerste gedachte had te maken met de vrolijk wapperende regenboogvlag aan mijn gevel. Zou ik nu ook doelwit worden van vlaggenvandalisme? Mooi dat ik die vlag niet weg zou halen! Meteen daarop dacht ik: hoezo koevoet? Ik woon op twee hoog. Wilden ze via het trappenhuis bij mij binnenvallen? Ondertussen verifieerde de agent, nog steeds per telefoon, mijn adres, dat klopte. ‘En u woont daar alleen?’ Pas toen werd ik alert. ‘Dat bespreek ik allemaal liever live op het bureau,’ zei ik in perfect politieserie-jargon. Waarop er abrupt werd opgehangen.
Van mijn kinderen moest ik toch maar even de echte politie bellen. En nee, er was geen melding geweest van iemand met een koevoet in mijn straat, dus deze bellers waren criminelen die probeerden uit te vogelen of deze oudere dame (want vaste lijn) kostbaarheden in huis had. Wat ik niet heb trouwens, maar dat terzijde. De echte politieman dacht dat ik me geen zorgen moest maken dus dat doe ik niet. ‘En staat u misschien in het telefoonboek?’
Nee dus. Dus daar zit ik nog wel over na te denken; hoe wisten die bellers mijn adres?
