In drie maanden een boek schrijven, en geen kleintje ook. Dat kan natuurlijk niet.
Maar eigenlijk was het natuurlijk zeker twintig jaar. En qua koken dertig jaar, als het niet meer is.
99 recepten
Als je deze zomer bij me had aangebeld in de Pijp in Amsterdam, was de kans best groot dat je me aantrof achter mijn computer. Ook op bloedhete dagen, waarin ik mijn huis niet meer koel kreeg en de poezen letterlijk met hun pootjes omhoog op hun rug lagen. Ik stond er vroeg voor op, ging ook door in het weekend, soms in de avond. Ook zag je door mijn hele huis kookboeken en briefjes liggen, het was echt een chaos. Ik heb me er heus wel op verkeken.
Het dinsdagdinerboek dus. Met 78 blogjes, 12 interviews en 99 (ja echt) recepten. Ik geloof dat het wel richting 70.000 woorden gaat. Ik leverde het aan in drie delen, bij een mega enthousiaste redacteur die ook niet op vakantie ging. En eergisteren dus het laatste deel. Nu wil ik dat het klaar is maar dat is natuurlijk niet zo want er komt nog een shitload aan redactie ‘Moet er een register komen?’ vroeg de redactrice bijvoorbeeld, nooit over nagedacht natuurlijk. En dat ik dan weer pond en dan weer 500 gram schrijf, zei ze ook Ik hoop dat anderen dit voor mij willen oplossen.
Want het is dus gewoon gelukt, mijn eigen particuliere legacy van blogjes en eten, van verhalen en recepten. Zonder pretentie maar wel met zoveel liefde erin. Vanaf maart in de winkel.
Nu ben ik leeg. En ik wil eigenlijk meteen mezelf belonen met deze laarsjes om weer de buitenwereld in te stappen, ik ben alvast begonnen met sparen.
