Categorie: Verhalen van een Amsterdams leven

Ik heb een engel gezien en ik ben er nog steeds een beetje blij van.
(lees verder)

Lees verder

Middenin de nacht klinkt ineens agressief geschreeuw op straat. ‘Nu!’ brult iemand. ‘Nu!’ Er is een keiharde knal en brekend glas. Een steen door de ruit van de juwelier, een bommetje in een auto? (lees verder)

Lees verder

Anderhalf jaar geleden begon ik aan een nieuw boek. Ik dacht dat het al bijna klaar was maar daar dachten mijn meelezers anders over. Dat kwam nogal als een klap. (lees verder)

Lees verder

Dat je moet huilen van een stom liedje in de supermarkt.
Zomaar middenin de Appie boven het fruit. (lees verder)

Lees verder

Wakker worden met een koerende duif, het kan gewoon in de Haarlemmerstraat. (lees verder)

Lees verder

Ik droomde dat ik in een theater stond te wachten in een lange rij voor het podium. Die rij bestond uit gescheiden vrouwen en een voor een stapten ze het podium op om hun eigen lied te zingen. (lees verder)

Lees verder

‘Een vrouw kan nooit genoeg kleine zwarte jurkjes hebben,’ zei ik. En ik rukte het uit het rek. (lees verder)

Lees verder

Dubbel Cinderella. Niet heel veel mensen -denk ik- mogen naar het boekenbal én naar het filmbal. (lees verder)

Lees verder

Het is dus ook gebeurd met De Vreede. (lees verder)

Lees verder

Dingen die ik niet kan: in mijn eentje in de zon zitten. (lees verder)

Lees verder