Categorie: Verhalen van een Amsterdams leven

‘Ik hoop dat je veel honger hebt,’ zeg ik tegen J, want tsjonge hoe groot is zo’n paasbrood, en dan een heel pak matses ook nog.

Lees verder

Bij al mijn reizen en verhuizingen is veel verloren gegaan, maar niet dit schrift.

Lees verder

‘Hoe gaat het met je nieuwe boek?’ vragen mensen. Het is anderhalve maand na de lancering, tijd om de balans op te maken. 

Lees verder

‘Geef je er gewoon aan over,’ zegt de vrouw met haar Noord-Hollandse tongval. ‘Iedereen beleeft het anders. Stijg maar op.’

Lees verder

De coolste bibliotheek waar ik ooit was, staat dus in Groningen.

Lees verder

Ik wist gisteren nog niet dat ik vandaag in Groningen zou zitten.

Lees verder

En ineens was het voorbij. De mist in mijn hoofd.

Lees verder

‘Ik ben zelf geboren en getogen in Amsterdam, maar mijn man is in 2017 pas uit Turkije gekomen en thuis is Turks nu de voertaal; dus mijn kind moet bijgespijkerd worden in Nederlands,’ zei de betrokken moeder.

Lees verder

Misschien heb ik ijzertekort, dacht ik. Of iets met vitamine D. Ik ging de dokter bellen en vier buizen bloed laten prikken.

Lees verder

Ik fietste door een sneeuwstorm. Het leek een soort nachtmerrie.

Lees verder