Anna van Praag

Ergens diep in de jungle van Zuid Amerika staat mijn dochter elke dag om half zes ’s ochtends met haar laarzen in de blubber.

Waar ik goed in ben: plaatsvervangende schaamte. Ik ga soms zelfs nog verder: je probeert de ander zijn schaamte over te nemen.

Dat had ik nog nooit eerder meegemaakt: dat twee conducteurs je wakker staan te schudden.

Het was niet Olivia Newton John. Ook niet Madonna. Eigenlijk was ze wat te oud voor mij, maar ik was nou eenmaal een ouwelijk kind.

Zes jaar geleden ging ik rond deze tijd ook naar een gala. Het ging niet helemaal goed.

En, hebben jullie die o zo bijzondere verduisterde bloedmaan gezien?

Zwaaien, fiksen, koken.

Hallo september! De hele tijd al Earth Wind & Fire in mijn hoofd.

Daar vertrok alweer het laatste kind!

Ik gilde dwars door de stille Texelse nacht heen, gelukkig werd niemand van de kinderen ervan wakker.